|
بيانيه
جمعي از NGO ها و
نهادهاي
مدني
سردشت به
مناسبت
بيستمين
سالياد
بمباران
شيميايي شهر
سردشت بدنبال
حمله هوايي
رژيم بعث
عراق و
بمباران شيميايي
شهر سردشت
بزرگترين
جنايت عليه
بشريت بعد از
جنگ جهاني
دوم بر صفحات
سياه تاريخ
رقم خورد،
اين بار سران
جنايتكار
عراق و
دشمنان قسم
خورده ملت
ايران و مردم
كرد،
كردستان را
آماج حملات
وحشيانه و
ناجوانمردانه
خود قرار
دادند، در
اين حمله شهر
سردشت و
روستاهاي
تابعه
آن در تاريخ 7
تير 1366 در ساعت 30/4
عصر مورد
اصابت
بمبهاي
شيميايي
قرار گرفت. در
اين جنايت
غيرانساني
بيش از صدها
نفر از مردم
بيدفاع و
شهروندان
مدني شهيد و
هزاران نفر
ديگر مصدوم
گرديدند و
اكنون بعد از
گذشت بيست
سال هنوز هم
شاهد قرباني
شدن مصدومان
اين فاجعه بوده و آثار
و تبعات آن
همچنان
گريبانگير مردم
سردشت و حومه
ميباشد. ما
در حالي در
بيستمين
سالگرد
بمباران
شيميايي
سردشت به سوگ
نشستهايم
كه رژيم بعث
عراق سرنگون
گرديده و
ديكتاتور
مفلوك آن با
نهايت ذلت و
خواري به دار
مجازات
آويخته شده و
همكاران او
در انجام
جنايات در
انتظار سزاي
اعمال خود
هستند. بدون
ترديد
سرانجام هر
ديكتاتور
ظالمي جز اين
نخواهد بود
همانطور كه
تاريخ اين را
به سان يك قاعده
آمره به
اثبات
رسانده است. اگرچه
آمرين و
عوامل اين
فاجعه سياه
به چنگال عدالت
گرفتار
آمدند اما
نكاتي چند
پيرامون آن
قابل تأمل ميباشد،
از يك سو پس از
گذشت بيست
سال از اين
جنايت
تاكنون
اقدامي در
خصوص پيگيري
حقوقي جنايت
مذكور در
دادگاههاي
صالحه انجام
نپذيرفته
است و از سوي
ديگر قدمهاي
جدي در جبران
خسارتهاي
مادي و معنوي
وارده،
بطوريكه تسكين
بخش آلام
مردم سردشت
باشد،
برداشته
نشده است.
مضاف بر آن
سكوت حاكم بر
اين قضيه و
برخوردهاي
دوگانه با آن
بر عمق
دردهاي مردم
افزوده است.
اين در حالي
است كه صدام و
ديگر بانيان اين
جنايت
هولناك بدون
مطرح بودن
جنايت سردشت
در جريان
محاكمات
دادگاه
بعنوان يك
شخص متهم
مورد محاكمه
قرار گرفتند
و با اعدام و
مجازات آنها
هزاران
جنايات
ضدبشري
بويژه فاجعه
شيميايي
سردشت،
حلبچه،
ژنوسايد
مردم كرد و جنايات
مرتكب شده در
طول جنگ هشت
ساله ايران و
عراق كماكان
در پس پرده
مخفي باقي
خواهد ماند. آَشكار
است براساس
معاهدات و
توافقات بينالمللي
منجمله
پروتكل 1925،
سلاحهاي
شيميايي و بيولوژيكي
جزء سلاحهاي
ممنوعه
محسوب و بكارگيري
آنها از جانب
اعضاي جامعه
بينالمللي
نقض صريح
تعهدات
مذكور بوده و
موجبات مسئوليت
بينالمللي
را براي
ناقضان در پي
دارد. كتمان
نميتوان
كرد استعمال
سلاحهاي
كشتار جمعي
در جنگها،
خصوصاً در مناطق
مسكوني
تجاوز به
حقوق
بشردوستانه
و مشخصاً جنايت
عليه بشريت
بشمار ميرود.
حال
باتوجه به
تعاريف مشخص
فوق الذكر
فاجعه دردناك
7 تير سردشت را
مي توان در
چهار چوب نقض
چند اصل عمده
حقوق بين
الملل من باب
مثال جنايت
عليه بشريت،
جنايت عليه
صلح، جنايت
جنگي و اصل
منع كشتار
جمعي بعنوان
مصداق نسل
كشي مردم كرد تعريف
كرد، چراكه
بدون هيچ
ابهامي
شهرستان
سردشت و
مناطق ديگر
قرباني
سلاحهاي
شيميايي
مانند آلوت
بانه، زرده
كرمانشاه،
مريوان، دول
باليسان،
قره داغ و
حلبچه را نميتوان
مناطق جنگي و
يا جبهه جنگ
بحساب آورد. با
مدنظر
قراردادن
مطالب فوق
بكارگيري
گسترده
سلاحهاي
شيميايي
توسط رژيم
جنايتكار در
مناطق
مسكوني
ايران و عراق
به همان
اندازه كه
قربانيان
زيادي را در
كردستان ايران
بجاي گذاشت
پيامدهايي
به دنبال
داشت كه پس از
حدود دو دهه
هنوز هم مردم
سردشت با آن
دست و پنجه
نرم ميكنند. بدين
جهت در
بيستمين
سالگرد
فاجعه اولين
شهر قرباني
سلاح شيميايي
در جهان ما
بازماندگان
اين فاجعه
تلخ تاريخي
ضمن محكوم
نمودن مجدد
آن و آرزوي
صلح و آشتي
پايدار و
جهاني عاري
از سلاحهاي
ميكروبيولوژي
و كشتار جمعي
خواستار
توجه و اقدام
جدي مسولين
امر نسبت به
خواستههاي
مطروحه ذيل
بوده و توجه
جهانيان را
بدان معطوف
ميداريم: 1ـ
با توجه به
محروميت
نسبي
شهرستان
سردشت و همچنين
فقدان
امكانات و
تجهيزات
پزشكي و نبود حتي
يك پزشك
متخصص در اين
زمينه در سطح
شهرستان
خواستار
توجه ويژه و
فوري
مسئولان امر
به وضعيت
سلامت،
بهداشت و
درمان
مصدومان اين
فاجعه هستيم. 2ـ
از آنجائيكه
آمار اعلام شده
توسط برخي از
مسئولين
بالغ بر 8000 نفر
مصدوم اعلام
گرديده ولي
مصدومين
مشمول خدمات
پزشكي و
درماني كه
براي آنها
پرونده
تشكيل
گرديده است
كمتر از 1600 نفر ميباشد
از اينرو
خواستار
تداوم در امر
پيگيري و بررسي
موضوع توسط
كميته ويژه و
تخصصي و نيز
رسيدگي به درخواست
مابقي آسيبديدگان
ميباشيم. 3ـ
باتوجه به
عمق فاجعه
انساني و
زيستمحيطي
سردشت،
خواستار
توجه ويژه
مسئولان و تخصيص
اعتبارات با
بودجههاي
جهشي در
راستاي
امكانات
رفاهي
بيشتر، محروميتزدايي
و عمران و
آباداني
شهرستان
هستيم. 4ـ
ايجاد و
تأسيس يك
مركز مطالعات
و پژوهشهاي
علمي در
رابطه با
تسليحات
شيميايي و
عوارض و
پيامدهاي
ناشي از آن و
استقرار و تمركز
برنامههاي
جانبي
پيرامون آن
در شهرستان
سردشت. 5ـ
به منظور
پيگيري و عدم
تكرار چنين
جناياتي خواهان
برگزاري
دادگاه
عادلانه بينالمللي
بو ده كه
عاملين
اصلي توليد،
توزيع و
بكارگيري
تسليحات
شيميايي در
آن محاكمه و
به سزاي
اعمال ضد
بشري خود
برسند. 6-
با توجه به
مسئوليت
جمعي و حقوقي
حاكميت فعلي
كشور عراق از
مسولان آن
كشور مي
خواهيم در چهار
چوب
كنوانسيونها
و معاهدات
بين المللي نسبت
به جبران
خسارتهاي
وارده و
اعاده حق
وحقوق
بازماندگان
قربانيان
جنايات رژيم
سابق عراق
تدابيري
انديشيده و
بر اصل
پاسخگويي و
تعهدات بين
المللي
دولتها
اقدام
بايسته
معمول دارند. سازمان غير
دولتي تيروژ انجمن ققنوس انجمن سبز انجمن نشاط |